Πυξίδα

Πιστεύω πως νομοτελειακά πυξίδα του κράτους αποτελεί μονάχα το έθνος που το δημιούργησε. 

Η ποιότητα του έθνους (λαός) είναι η μήτρα του πολιτισμού που το χαρακτηρίζει, η ζωοδότρια (ιχώρ) δύναμη του κράτους. Από τη φύση τους τα κράτη οφείλουν να εξυπηρετούν πρωτίστως τις ανάγκες του λαού τους και να σφυρηλατούν, μεγιστοποιώντας την ισχύ και την επιρροή τους, την ανθεκτικότητα του έθνους τους. Εάν τα κράτη παρεκκλίνουν από αυτό τον σκοπό η φθίνουσα ισχύ τους θα επιφέρει, εν καιρώ, τον αφανισμό τους και την αντικατάσταση του έθνους τους.

Το μέλλον ανήκει στα έθνη και όχι στο παγκοσμιοποιημένο, ψευτοσυμπεριληπτικό, εκφυλισμένο και σαθρό κοινωνικό-πολιτικό πρότυπο που βυσσοδομεί έως σήμερα μέσω του πολιτιστικού μαρξισμού.

Διαφάνηκε πως τόσο οι θεσμοί όσο και τα συστήματα που οικοδομήθηκαν, εντός της Ευρώπης αλλά και παγκοσμίως, μετά το πέρας του Β' ΠΠ απέτυχαν στη πράξη, διαβρώνοντας εν τέλη τις ταυτότητες, τα ήθη και τις αξίες των λαών, οδηγώντας συν τω χρόνω τα κράτη σε υπαρξιακή και κυριαρχική εντροπία.

Σήμερα στην Δύση απαιτείται ανέγερση των πυλώνων της εθνικότητας, της φυλής και της Χριστιανικής θρησκείας σε σύμπλευση πάντα με το Αρχαιοελληνικό και Ρωμαϊκό ιδεώδες.

Εντός Ελλάδος, εν συνεχεία των άνωθεν, απαιτείται αναδιαμόρφωση της παιδείας και των συνειδησιακών προτύπων, ενίσχυση όλων των μέσων που συναποτελούν και συνδιαμορφώνουν τον τομέα της Εθνικής Άμυνας, ταυτοχρόνως με την ανάπτυξη της κουλτούρας του "πολίτη-οπλίτη".

Απαιτείται η αδιαπραγμάτευτη ενίσχυση της φύλαξης των συνόρων = απροσπελασιμότητα και έγκυρη αναγνώριση δυνητικών φορέων εσωτερικής κρίσης.

Οποιαδήποτε ενέργεια ελάσσονος σημασίας και δυναμικής θα επιφέρει πολύμορφες, αλληλοεξαρτημένες και αλληλοενισχυόμενες κρίσεις, εντός και εκτός συνόρων, καθώς θα φθίνει εκθετικά η ουσία, η δομή και άρα η ισχύς του (εκάστοτε) έθνους.

17/08/2025